Reklama

Legnica

Ku czci św. Hildegardy

2018-09-25 11:55

Monika Łukaszów
Edycja legnicka 39/2018, str. II

Monika Łukaszów
Od kilku już lat w dzień śmierci św. Hildegardy, tj. 17 września, czciciele tej świętej wspólnie modlą się, dziękując Bogu za łaski otrzymane za jej pośrednictwemi

W spotkaniu, które miało miejsce 15 września w Centrum Spotkań Jana Pawła II w Legnicy, uczestniczyli członkowie Centrum Stowarzyszenia św. Hildegardy w Polsce, a także absolwenci Studium św. Hildegardy, którzy w tym dniu z rąk bp. Marka Mendyka odebrali dyplomy ukończenia tego studium. Okazją do spotkania było liturgiczne wspomnienie św. Hildegardy z Bingen, dziewicy i doktora Kościoła (17 września).

Druga część spotkania miała miejsce w kościele pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa na legnickich Piekarach. Tam o godz. 18.00 ks. prof. dr hab. Bogusław Drożdż odprawił Mszę św. i wygłosił homilię. Mówił m.in.: – Uczy nas św. Hildegarda, abyśmy wszyscy mogli czerpać z jej życia, wszystko to, co jest nam potrzebne, abyśmy mogli niejako wrócić do harmonii, którą utraciliśmy. Mówię „niejako”, bowiem o własnych siłach nie jesteśmy w stanie tego zrobić. Bo nawet rozwiązania naukowe będą niewystarczające, aby wrócić do tej harmonii, o której tak pięknie pisze św. Hildegarda z Bingen. Harmonii całego stworzenia, życia z Bogiem, życia i miłości z drugim człowiekiem, po prostu życia pełnego – mówił kaznodzieja.

Reklama

Dodajmy, że w tej świątyni znajduje się znany już hilegardowemu środowisku w Polsce obraz świętej mniszki, a członkowie Kręgu Przyjaciół św. Hildegardy oraz jej sympatycy od kilku już lat w dzień jej śmierci, tj. 17 września, wspólnie modlą się, dziękując Bogu za otrzymane łaski za pośrednictwem świętej. Na te coroczne Msze św. zapraszani są również kapłani, którzy w głoszonych homiliach przybliżają wiernym osobę i dzieło św. Hildegardy. Trzeba również wspomnieć, że 17. dnia każdego miesiąca odmawiana jest Litania do św. Hildegardy przed jej obrazem.

Tagi:
św. Hildegarda

Reklama

Czego nas uczy Święta z Bingen

2017-10-04 10:52

Monika Łukaszów
Edycja legnicka 41/2017, str. 4

Wykłady, dyskusje i wspólna modlitwa towarzyszyły uroczystościom ku czci św. Hildegardy z Bingen, które we wrześniu odbyły się w Legnicy

Monika Łukaszów
Krąg przyjaciół i sympatycy św. Hildegardy na spotkaniu w Legnicy

Święta Hildegarda to dobrze znana średniowieczna mniszka, misjonarka, wizjonerka, mistyczka, prorokini, poetka, kompozytorka, farmaceutka, lekarka, administratorka, biolog, geolog, prawoznawca, filozof i teolog. Twierdziła, że wszelkie choroby duszy i ciała mogą być uleczone i co ważniejsze, „pozostają w zasięgu znakomitej większości istot ludzkich”. Opracowała setki leków, składających się wyłącznie z „darów ofiarowanych nam przez naturę”, oraz dietę, opartą na ogólnie dostępnych i prostych składnikach. „Bóg zostawił nam na ziemi wszystko, co potrzebne, aby zachować zdrowie ciała i piękno duszy” – tak pisała w swoich pismach. Dzisiaj zaliczana jest do największych geniuszy średniowiecza, a z pewnością do wąskiej grupy najwybitniejszych kobiet wszechczasów. Decyzją papieża Benedykta XVI zaliczana została do grona Doktorów Kościoła, a więc stała się nauczycielką wiary i moralności dla całego chrześcijańskiego świata.

W spotkaniu, które odbyło się 16 września w Centrum Spotkań Jana Pawła II w Legnicy, uczestniczyło kilkadziesiąt osób z całej Polski. To właśnie w Legnicy kilkanaście lat temu powstało Polskie Centrum św. Hildegardy. Św. Hildegardę, a raczej jej nauki i dietę, przywiozła z Niemiec do Legnicy Alfreda Walkowska, która od wielu już lat jest wierną czcicielką świętej Mniszki. –To wyjątkowa postać – mówi Alfreda Walkowska. – Pomogła wielu ludziom, a teraz z jej wiedzy i doświadczeń korzystają inni. Podczas kongresowego spotkania przyglądamy się Świętej, poznajemy jej życie i twórczość. Chcemy poprzez to spotkanie zwrócić uwagę na to, iż na Hildegardę należy spoglądać zawsze całościowo. Dzisiejszy spotkanie to również świetna okazja do wspólnego świętowania, ucztowania, cieszenia się wzajemną obecnością i oczywiście jest to czas na dyskusje – dodaje Walkowska.

Oficjalnie Stowarzyszenie powstało w 2008 r. i obecnie liczy ponad 100 osób z całej Polski. – Zostać członkiem tego Stowarzyszenia wcale nie jest prosto – wyjaśnia pani Alfreda. – Może być to jedynie osoba z rekomendacji kogoś, kto w Stowarzyszeniu już jest. Stawiamy sobie za cel pilnowanie czystości hildegardowej, która często zostaje zaburzona przez przeróżne trochę nieczyste działania, które nie mają nic wspólnego z dziełem hildegardowym. Dlatego my, jako Stowarzyszenie, dbamy o czystość przekazu i w ten sposób szerzymy dzieło św. Hildegardy – dodaje Alfreda Walkowska.

Podczas spotkania odbyło się też Walne Zgromadzenie Zarządu. Wysłuchano wykładu Alfredy Walkowskiej „Poznaj drogi… z wizji św. Hildegardy”. Uczestnicy spotkania mieli także okazję spróbować potraw przygotowanych na bazie orkiszu. Były ciastka orkiszowe, kawa orkiszowa oraz ciepły posiłek, również przygotowany na bazie orkiszu.

Druga część hildegardowego spotkania miała miejsce w legnickim kościele pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa. Tam bp Marek Mendyk odprawił Mszę św. oraz wygłosił homilię.

– Dzisiaj wspominamy św. Hildegardę i prosimy ją o szczególne wstawiennictwo u Boga. Prosimy, aby ta benedyktyńska mniszka wypraszała potrzebne łaski dla naszej wspólnoty – mówił bp Mendyk Warto dodać, że w tej świątyni znajduje się znany już hilegardowemu środowisku w Polsce obraz świętej Mniszki, a członkowie Kręgu Przyjaciół św. Hildegardy oraz jej sympatycy od kilku już lat w dzień śmierci św. Hildegardy (17 września), wspólnie modlą się, dziękując Bogu za otrzymane łaski za pośrednictwem Świętej. Na te coroczne Msze św. zapraszani są również kapłani, którzy w homiliach przybliżają wiernym osobę i dzieło św. Hildegardy. Trzeba również wspomnieć, że w tym kościele 17. dnia każdego miesiąca odmawiana jest przed obrazem Świętej Litania do św. Hildegardy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Upomnienie Chrystusa...

2019-03-20 09:25

Abp Wacław Depo
Niedziela Ogólnopolska 12/2019, str. 33

Kościół parafialny w Oleszycach – mal. Eugeniusz Mucha (XX wiek)

Słyszymy dzisiaj słowa Chrystusa: „Jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie”. To ostrzeżenie jest zaadresowane do nas, abyśmy uczyli się rozpoznawać znaki czasu w wydarzeniach codziennego życia. Tu nie chodzi o lęk przed śmiercią, lecz o zawierzenie Bogu bogatemu w miłosierdzie. Jak powiedział papież Franciszek – trzeba odczuć dotyk czułości Ojca i mieć odwagę powiedzieć: zgrzeszyłem przeciwko Tobie...

Św. Paweł przestrzega, że wydarzenia opisane w Biblii nie są reliktami przeszłości. One nie stanowią muzeum religioznawczego, ale mają nam posłużyć jako przykład. Żebyśmy nie wstydzili się wobec innych narodów, na podobieństwo pytania, które Jan Paweł II skierował do Francuzów: „Francjo, czy jesteś wierna, dla dobra człowieka, przymierzu z Odwieczną Mądrością?”.

Postawmy pytania: Czy nasza wierność owocuje miłością wobec Boga? Czy okazujemy się za przykładem Izraelitów „ludem szemrzącym” i tęskniącym za wolnością poza Bogiem? Otrzymawszy więcej łask, wysłużonych przez Chrystusa, wspólnota Kościoła pielgrzymującego musi być czujna, aby nie zejść na manowce samozabezpieczenia przez różne programy.

Kolejne biblijne ostrzeżenie: „Niech przeto ten, komu się zdaje, że stoi, baczy, aby nie upadł”. Nie dajmy się oszukać, myśląc, że wszystko mamy zagwarantowane i że będzie dobrze. Czujność i otwartość na łaskę, której Bóg udziela, oraz gotowość do nawrócenia i przemiany życia – już dzisiaj i od dzisiaj – to stałe zadanie na czas Wielkiego Postu.

W zakończeniu rozważania dostrzegamy, że teksty Nowego Testamentu podprowadziły nas do głębszego zrozumienia tajemnicy imienia Boga objawionego w Starym Testamencie: Jestem, Który Jestem. Ponadto ten sam Bóg objawi siebie w tajemnicy Boga z nami – Jezusa Chrystusa. W Nim są nasze życie i zbawienie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Spotkanie Metropolity z Fundacją Szlaki Papieskie JPII

2019-03-23 20:43

Justyna Walicka | Archidiecezja Krakowska

- Jesteście strażnikami Papieskich Szlaków. Jesteście strażnikami jakiegoś szczególnego fragmentu polskiej ziemi, po której stąpał święty człowiek, nasz rodak. (…) Jesteście zatem strażnikami także papieskiego ducha, po to żeby tego ducha nie tylko strzec i przekazywać go innym, ale przede wszystkim nim żyć, żeby się nie lękać, żeby się nie bać - mówił abp Marek Jędraszewski podczas spotkania z członkami i sympatykami Fundacji Szlaki Papieskie Jana Pawła II na Franciszkańskiej 3.

Joanna Adamik | Archidiecezja Krakowska

Ks. Stefan Misiniec przywitał zebranych na dorocznym spotkaniu Fundacji Szlaki Papieskie Jana Pawła II w kaplicy arcybiskupów krakowskich. Przytoczył słowa kard. Karola Wojtyły, które w 1976 roku wygłosił podczas Kongresu Eucharystycznego w Filadelfii, że oto jesteśmy świadkami konfrontacji pomiędzy Ewangelią a jej zaprzeczeniem na niespotykaną dotąd skalę.Kapłan dziękował metropolicie krakowskiemu za poprowadzenie wspólnej modlitwy i błogosławieństwo.

W wygłoszonej homilii abp Marek Jędraszewski, odnosząc się do przytoczonych wcześniej słów kard. Wojtyły z Filadelfii, tłumaczył, że przyszły papież odwoływał się wtedy do konfrontacji ateistycznego systemu bolszewickiego z Kościołem.

– Dzisiaj po latach jesteśmy w innym czasie i trwa inna konfrontacja. Taka jest prawda i nie możemy tego negować. Ale już nie w imię nowej ideologii tworzącej absolutną prawdę tylko w przekonaniu, że nie ma absolutnej prawdy, więc dobre jest wszystko, co człowiek uzna dla siebie za dobre, wszystko jest dozwolone, słynne hasło „róbta co chceta”. To sprawia, że Kościół znowu staje się obiektem różnego rodzaju ataków, bo mówi o Bogu, o Jego prawie. Mówi o przykazaniach, mówi o grzeszności, o konieczności nawrócenia, ale także o konieczności wiary w Boga, który jest nieskończony w swoim miłosierdziu.

W dalszych słowach arcybiskup podkreślił, że zawsze kiedy Jan Paweł II opisywał ważne dla polskiego Kościoła sprawy, osadzał je w polskim krajobrazie, jakby chciał pokazać, że istnieje jakaś szczególna ciągłość historii narodu osadzonego w konkretnym kręgu kulturowym i geograficznym. Metropolita przywołał fragmenty trzech utworów poetyckich, w których polski krajobraz stanowi niezwykle ważną część papieskiego przesłania.

Pierwszy fragment pochodzi z utworu „Myśląc ojczyzna”:

„Ojczyzna – kiedy myślę –

słyszę jeszcze dźwięk kosy,

gdy uderza o ścianę pszenicy,

łącząc się w jeden profil

z jasnością nieboskłonu.

Lecz oto nadciągają kosiarki,

zapuszczając do wnętrza

tej ściany i dźwięków monotonię

i ruchów gwałtowne pętle, i tną… „

Drugi fragment to część poematu „Stanisław”, w którym Wojtyła opisywał polską ziemię i jej piękny krajobraz zmieniający się wraz z kolejnymi porami roku. Natomiast trzeci fragment pochodzi z „Tryptyku Rzymskiego” i stanowi opis papieskiej refleksji snutej dokładnie 20 lat wcześniej podczas wędrówki wzdłuż potoku w Dolinie Jarząbczej odchodzącej od Doliny Chochołowskiej:

„Zatoka lasu zstępuje

w rytmie górskich potoków

ten rytm objawia mi Ciebie,

Przedwieczne Słowo.

Jakże przedziwne jest Twoje milczenie

we wszystkim, czym zewsząd przemawia

stworzony świat…

co razem z zatoką lasu

zstępuje w dół każdym zboczem…

to wszystko, co z sobą unosi

srebrzysta kaskada potoku,

który spada z góry rytmicznie

niesiony swym własnym prądem…

— niesiony dokąd?

Co mi mówisz górski strumieniu?

w którym miejscu ze mną się spotykasz?

ze mną, który także przemijam —

podobnie jak ty…”

Na zakończenie homilii metropolita krakowski skierował do członków i sympatyków Fundacji Szlaki Papieskie Jana Pawła II słowa przesłania:

– Jesteście strażnikami Papieskich Szlaków. Jesteście strażnikami jakiegoś szczególnego fragmentu polskiej ziemi, po której stąpał święty człowiek, nasz rodak. Jesteście strażnikami konkretnych fragmentów naszej ojczyzny, które dadzą się wyznaczyć topografią. Ale przecież to są szlaki szczególne. To są szlaki człowieka, który, wędrując, modlił się i prowadził dialog z Bogiem. I ten dialog utrwalał w swojej poezji dla nas. Jesteście zatem strażnikami także papieskiego ducha z tamtych także niełatwych czasów, po to żeby tego ducha nie tylko strzec i przekazywać go innym, ale przede wszystkim nim żyć, żeby się nie lękać, żeby się nie bać. Konfrontacje zawsze były, są i będą, bo są wpisane w życie Kościoła od samych jego początków. Ale ponad te konfrontacje chrześcijanie za każdym razem mieli doświadczenie prawdziwości słów Pana Jezusa: „Bramy piekielne go nie przemogą. Ja jestem z wami po wszystkie dni, aż do skończenia świata”.

Po Eucharystii miało miejsce spotkanie Fundacji Szlaki Papieskie Jana Pawła II z abpem Markiem Jędraszewskim, podczas którego Prezes Fundacji Urszula Własiuk podkreśliła, że wypowiedziane dwa lata temu słowa metropolity o wielkim zadaniu chronienia i przekazywania następnym pokoleniom duchowego dziedzictwa Jana Pawła II skierowane do członków Fundacji odebrane zostały jako przesłanie.

Prezes przypomniała następnie, że wszystkie najważniejsze sprawy w czasach Biblii działy się na górach i tam również Chrystus prowadził Apostołów, gdy chciał im coś ważnego przekazać. W góry także Karol Wojtyła zabierał młodych i sam chętnie wracał na szlaki.

Prezes Własiuk wskazała następnie na wiele inicjatyw, które powstały w tym roku przy Szlakach Papieskich. Wyraziła nadzieję, że już w jesieni ukaże się przewodnik po Szlakach Papieskich w Gorcach, które szczególnie kochał Jan Paweł II.

Na zakończenie prezes gratulowała prof. Bogusławowi Grzybkowi, który zajmuje się oprawą muzyczną tych spotkań. Wyjaśniła także, że chór „Organum”, który p. Bogusław założył obchodzi w tym roku 50 lat istnienia. O nim Jan Paweł II mówił „mój chór”, gdy zespół wielokrotnie występował w Watykanie.

Abp Marek Jędraszewski dziękował zebranym za życzliwość i pamięć. Wyraził wielką radość, że troska o Szlaki Papieskie nie ustaje i wciąż znajduje nowe wyrazy.

Jeszcze raz podkreślił, że na wszystko co się obecnie wokół nas i wokół Kościoła dzieje musimy patrzeć z zaufaniem w Bożą Opatrzność.

– Nie my jesteśmy panami dziejów i historii ludzkości tylko Pan Bóg. A my mamy swoim dobrym życiem, modlitwą, zatroskaniem o to co najbardziej piękne i szlachetne przedłużać Bożą miłość do nas, do Polski, do naszej ojczystej ziemi. I jej bronić, z niej być dumnym, ją ukazywać innym.

Na zakończenie metropolita przekazał zebranym serdeczne życzenia wielkanocne.

Pierwsze Szlaki Papieskie oznakowane zostały jako szczególny dar rodaków dla Ojca św. w 25 rocznicę rozpoczęcia jego pontyfikatu i jako odpowiedź na papieską prośbę, wypowiedzianą w Nowym Targu w 1979 roku: „Pilnujcie mi tych szlaków”. Przez lata szlaków przybywało. W 2003r. z inicjatywy Urszuli Własiuk powołana została Fundacja Szlaki Papieskie Jana Pawła II, której zadaniem jest wytyczanie nowych tras oraz dbanie o te, które już istnieją. Dziś oznaczonych Szlaków Papieskich w Polsce istnieje bardzo dużo. Łączy je jedno – wiemy na pewno, że każdym z nich osobiście wędrował Karol Wojtyła – jako świecki, ksiądz, biskup, kardynał czy jako papież.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem